Moordvent by Jolanda EsselinkMy rating: 4 of 5 stars
Moordvent is een psychologische thriller die vooral draait om de vraag hoe een relatie die begint met aantrekkingskracht en verliefdheid langzaam kan veranderen in iets waar je bang voor wordt.
Ellen is succesvol, zelfstandig en op zoek naar liefde. Wanneer ze Johan ontmoet, lijkt hij in eerste instantie precies de man die ze zoekt. Ze voelt zich sterk tot hem aangetrokken en ziet een toekomst met hem voor zich. Maar gaandeweg verschijnen er steeds meer signalen dat er iets niet klopt. Johan kan charmant zijn, maar ook controlerend en manipulatief. En juist die afwisseling maakt het voor Ellen zo moeilijk om de werkelijkheid onder ogen te zien.
Wat mij het meest raakte, was Ellens psychologie. Ze is niet ineens gevangen in een slechte relatie. Het gaat stap voor stap. Een opmerking hier, een reactie daar, iets wat ze eerst nog probeert goed te praten. Daardoor begrijp je ook beter waarom iemand niet zomaar de deur achter zich dichttrekt. Liefde, hoop, schaamte, twijfel en angst lopen voortdurend door elkaar.
De titel Moordvent krijgt daardoor voor mij ook meer betekenis dan alleen een verwijzing naar geweld. Het gaat over de vraag hoe ver iemand kan gaan wanneer liefde omslaat in bezit en haat.
De proloog vond ik meteen sterk. Je weet vanaf het begin dat er iets heel ernstigs is gebeurd, waardoor je tijdens het lezen voortdurend met een gevoel van dreiging blijft zitten. Ik wilde vooral weten hoe Ellen uiteindelijk op dat punt terecht was gekomen.
Het eerste deel vond ik het sterkst. Daar zit voor mij de meeste psychologische spanning. De relatie tussen Ellen en Johan wordt steeds beklemmender en ik merkte dat ik regelmatig dacht: zie je dan niet wat hier gebeurt? Tegelijk weet je als lezer natuurlijk meer dan Ellen op sommige momenten, waardoor je juist extra spanning voelt.
Na de vlucht verandert het verhaal behoorlijk. Ellen probeert in Spanje opnieuw te beginnen en krijgt ruimte om na te denken over wat ze heeft meegemaakt. Ik vond dat deel interessant omdat het niet alleen gaat over ontsnappen, maar ook over wat er daarna komt. Weg zijn van iemand betekent immers niet automatisch dat de angst ook verdwenen is.
Daar werd het tempo voor mij soms wat rustiger dan ik gewend ben van een thriller. Er is meer aandacht voor Ellens nieuwe leven, haar contacten en haar zoektocht naar vertrouwen en liefde. Sommige passages vond ik mooi, maar op een paar momenten had ik graag wat meer vaart gezien.
De Spaanse setting vond ik dan weer een fijne toevoeging. De bergen, de boerderij, de dieren en het andere ritme van leven vormen een mooi contrast met de donkere periode waar Ellen vandaan komt. Tegelijk blijft er een onderliggende onzekerheid: kan ze werkelijk opnieuw beginnen, of blijft haar verleden haar achtervolgen?
De romantische en seksuele scènes zijn aanwezig. Voor mij zijn ze niet het sterkste onderdeel van het boek en soms vond ik ze wat uitgebreid, maar ze passen wel bij Ellens zoektocht naar liefde, lichamelijkheid en opnieuw vertrouwen krijgen in mannen. Ik zou de spice voor mij rond 3/5 zetten.
Ook de schrijfstijl vond ik over het algemeen prettig en toegankelijk. De auteur schrijft beeldend en besteedt veel aandacht aan Ellens gedachten en gevoelens. Soms werd er voor mijn gevoel iets langer bij een emotie stilgestaan dan nodig was, waardoor het tempo wat zakte. Maar juist in de psychologische passages werkte die aandacht ook vaak goed.
Wat ik daarnaast waardeerde, is dat het verhaal duidelijk niet alleen bedoeld is als spannend verhaal, maar ook aandacht wil vragen voor gaslighting, partnergeweld en femicide. Achterin het boek wordt bovendien toegelicht welke bronnen en deskundigheid voor het schrijven zijn gebruikt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten